|
 |
Νέα
| Ωτορινολαρυγγολογία-Χειρουργική Κεφαλής και Τράχηλου |
|
| |
|
 |
|
Ο ασθενής H. D. φορά ειδικά γυαλιά, κι έτσι οι Lloyd Minor, αριστερά και John Carey ανιχνεύουν τις κινήσεις των οφθαλμών, που μπορεί να σημαίνουν υποτροπή της Νόσου Meniere.
|
|
| |
|
Ο ασθενής H. D. είχε κρίσεις ζάλης και ναυτίας οι οποίες ήταν τόσο σοβαρής μορφής, ώστε παρέμενε στο κρεβάτι επί ώρες, με συνεχείς εμετούς. Ο ασθενής έπασχε από το Σύνδρομο του Meniere. Η συσσώρευση υγρού στο έσω ους, που χαρακτηρίζει την δυσάρεστη αυτή κατάσταση, είχε προκαλέσει ρήξη στις μεμβράνες του έσω ωτός, προκαλώντας συνεχή εμβοή των ωτών, απώλεια της ακοής και ανυπόφορο ίλιγγο.
Ερευνώντας στο Ίντερνετ, ο ασθενής ανακάλυψε αρκετές θεραπείες. Αλλά οι περισσότερες συνοδεύονταν από άλλα προβλήματα. Η χειρουργική επέμβαση στις προβληματικές μεμβράνες του έσω ωτός θα μπορούσε να διορθώσει την κατάσταση, ωστόσο υπήρχε κίνδυνος 5% να καταστραφεί και όση ακοή του απέμενε. Ένα φάρμακο, η Γενταμικίνη, η οποία θα εχορηγείτο με ένεση απευθείας στο τμήμα του μέσου ωτός, μία φορά την ημέρα, επί πέντε ημέρες, ή πολλές φορές την ημέρα επί δύο ή τρεις ημέρες, μπορούσε να ελέγξει τον ίλιγγο εξίσου αποτελεσματικά με την επέμβαση, αλλά συνοδευόταν επίσης από κίνδυνο για περαι
τέρω απώλεια της ακοής.
Στη συνέχεια, ο ασθενής ανακάλυψε μια τρίτη επιλογή. Ο Lloyd Minor, M.D., και ο John Carey, M.D., στο Hopkins επίσης χρησιμοποιούσαν την Γενταμικίνη. Αλλά, οι ωτορινολαρυγγολόγοι αυτοί καταπολεμούσαν τον ίλιγγο με μία μόνο εφάπαξ δόση. Και είχαν περιορίσει τον κίνδυνο για επιπλέον απώλεια της ακοής στο ελάχιστο
2 τοις εκατό.
Προκειμένου να καταλήξουν σε μια νέα προσέγγιση, οι Minor και Carey είχαν μελετήσει τον τρόπο που η Γενταμικίνη δρούσε στα πειραματόζωα. Παρατήρησαν ότι το φάρμακο κατεκρατείτο εντός των βεβαρημένων αισθητηριακών κυττάρων στο τμήμα του μέσου ωτός των πειραματόζωων. Εβδομάδες αργότερα, το υπάρχον φάρμακο ενεργοποιείτο σαν ωρολογιακή βόμβα και κατέστρεφε τα κύτταρα. Οι κλινικοί που χορηγούσαν με ένεση το φάρμακο, δεν γνώριζαν την καθυστερημένη αυτή δράση του. Δεν γνώριζαν τι ποσότητα να χορηγήσουν.
«Η έρευνά μας αξιολόγησε την χορήγηση μιας μόνο εφάπαξ ένεσης», είπε ο Minor. «Μπορούμε να ελέγξουμε τον ίλιγγο και κανείς δεν έχασε την ακοή του». Η αγωγή αποδείχθηκε αποτελεσματική στο 90 τοις εκατό των περιπτώσεων. Ο ασθενής δεν παρατήρησε υποτροπή του ιλίγγου ή περαιτέρω απώλεια της ακοής: «O Dr. Minor κάνει θαύματα. Μου έδωσε πίσω ποιότητα στη ζωή μου.
|
|
|
|
 |
