|
 |
| ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΥΓΓΟΛΟΓΙΑ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΤΡΑΧΗΛΟΥ |
|
| |
|
Νέες Τεχνικές για την Αντιμετώπιση της Απειλητικής για τη Ζωή Στένωσης της Τραχείας
 |
|
| Ο παιδίατρος χειρουργός κεφαλής και τραχήλου David Τunkel με τον τρίχρονο ασθενή J. A. |
|
| |
|
Στην τραχεία του ασθενή, J. K., 3,5 ετών, από την Δυτική Βιρτζίνια, είχε τοποθετηθεί ένας σωλήνας τραχειοτομής, από τότε που ήταν 8μηνών εξαιτίας μιας στένωσης υπό τη γλωττίδα, μιας απειλητικής για τη ζωή στένωσης της τραχείας.
Τελικά ο αεραγωγός μπόρεσε να ανακατασκευασθεί και να απομακρυνθεί ο σωλήνας, αλλά η διαδικασία δεν ήταν όσο απλή φαινόταν.
«Είναι μια περίπλοκη χειρουργική επέμβαση», δηλώνει ο παιδίατρος ωτορινολαρυγγολόγος David Tunkel, M.D..
Ο Tunkel εξηγεί ότι η τοποθέτηση του σωλήνα, ενώ επιτρέπει στο παιδί να αναπνέει, μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ουλές και να προκαλέσει βλάβη στο λάρυγγά του και στο άνω τμήμα της τραχείας. Για να προστατευθεί η φωνή του ασθενούς και η ικανότητά του να καταπίνει ο λάρυγγας πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ορθώνεται προκειμένου η κατάποση να γίνει σωστά. Ο λάρυγγας έπρεπε να ανακατασκευαστεί. Κατ’ αρχήν, χρησιμοποιώντας ενδοσκόπιο και μια μικροσκο
πική κάμερα και στηριζόμενος στην τεράστια εμπειρία του στην εκτέλεση ανακατασκευής του λάρυγγα σε παιδιά, o Tunkel κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το παιδί μπορούσε πράγματι να υποβληθεί σε επέμβαση. Αλλά εξετάζοντας την ανατομία του λάρυγγα του παιδιού, ο Tunkel αποφάσισε ότι η επέμβαση έπρεπε να γίνει σε διαφορετικά στάδια.
Πρώτον, ο Tunkel ανακατασκεύασε και μεγέθυνε το λάρυγγα του παιδιού χρησιμοποιώντας μοσχεύματα χόνδρου από τις πλευρές του ίδιου του ασθενούς. Ο Tunkel τοποθέτησε επίσης ένα stent, ή εσωτερικό νάρθηκα, για να διατηρείται ανοικτός ο αεραγωγός, ενώ θα επουλώνεται η πληγή. Διατήρησε έναν ενδοτραχειακό σωλήνα, αλλά μικρότερου μεγέθους. Επίσης στην ανοικτή αυτή χειρουργική επέμβαση, ο Tunkel διάνοιξε τον ουλώδη ιστό μεταξύ των φωνητικών χορδών. Σε μερικές περιπτώσεις μπορούσε να χρησιμοποιήσει μια λιγότερο επεμβατική ενδοσκοπική τεχνική και λέιζερ για να απορροφήσει τον ουλώδη ιστό.
Πέντε εβδομάδες αργότερα ο Tunkel έλεγξε τον λάρυγγα και τα μοσχεύματα και, αφού διαπίστωσε ότι είναι σε καλή κατάσταση, απομάκρυνε τα stent. Στις επόμενες τέσσερις εβδομάδες, έλεγξε τους αεραγωγούς του παιδιού, τη φωνή του και τη λειτουργία κατάποσης. Αφού έμεινε ικανοποιημένος, απομάκρυνε τον ενδοτραχειακό σωλήνα.
«Η φωνή του είναι φυσιολογική, και
η κατάποση του βελτιώθηκε» λέει ο Tunkel
|
|
|
|
 |
